меница | ж.

Хартија од вредност со пропишана форма, со која издавачот се обврзува дека во утврдениот рок ќе ја исплати запишаната сума пари на лицето назначено на меницата или повикува друго лице да ја изврши исплатата.

извари | св.

Изврие, испари. Супата изварила.

радиум | м.

Хемиски елемент, сребресто бел метал добиен со радиоактивно распаѓање на уранот што се употребува во медицината и во нуклеарни научни истражувања; симбол Ra.

задише | св.

Почне да дише слободно, без тешкотија. Малку по малку се ослободив и задишав со отворени гради. Тој ја распетла кошулата и задиши длабоко.

работи | несв.

Врши некоја работа, е зафатен со некаква работа, се занимава (професионално, редовно) со некаква дејност. Барем да имавме нешто да работиме. Само три дена во неделата работи. Таа работеше аргатка на лозјето. Нејќе да работи селска работа. Тие работеле дома тутун. Тој работеше како мајстор на една голема куќа. Жена му работи во пошта.

вчапне | св.

Зграпчи, вчапи.

работа | ж.

Свесна физичка или умствена дејност на човекот со цел да се постигне, изврши, создаде нешто; труд. Физичка работа. Умствена работа. Истражувачка работа. Тимска работа.

мекота | ж.

задими | св.

Пушти дим некаде. Оџакот задими.

Кенија | ж.

Држава и планински врв во Африка.