испие

Глагол, свршен

Значење на испие:

1. Пиејќи земе течност до крај, испразни нешто (чаша, сад). Го испи сокот до последна капка. Испија по една чаша вино.

2. Впие, прими течност. Сувата земја жедно го испи малото поточе. Жегата им ги испила соковите на фиданките и ги исушила.

3. (разг.) За тутун ‒ испуши.

Коњугација: испив , испиен, испиј , испија , испијат , испијте , испил , (ќе) испиев , (ќе) испиеја , (ќе) испиел .

Изведени зборови:

  • испива, глаг. несв. испиваат
  • испивање, глаг. им. ср.

Фразеолошки израз / поговорка:

Крвта му ја испи ‒ измачи некого со лоши постапки. Чавките умот му го испиле ‒ изгуби памет. Го испи со поглед ‒ постојано некого гледа, следи со поглед. Испие горчлива чаша ‒ помине низ големо искушение, преброди голема тешкотија.

Оригинални податоци:

испие, испијат; испиј, испијте; испив, испија; испил; (ќе) испиев, (ќе) испиеја; (ќе) испиел; испиен св. 1. Пиејќи земе течност до крај, испразни нешто (чаша, сад). Го испи сокот до последна капка. Испија по една чаша вино. 2. Впие, прими течност. Сувата земја жедно го испи малото поточе. Жегата им ги испила соковите на фиданките и ги исушила. 3. (разг.) За тутун ‒ испуши. ◊ Крвта му ја испи ‒ измачи некого со лоши постапки. Чавките умот му го испиле ‒ изгуби памет. Го испи со поглед ‒ постојано некого гледа, следи со поглед. Испие горчлива чаша ‒ помине низ големо искушение, преброди голема тешкотија. ‖ испива, испиваат несв. ‖ глаг. им. испивање ср.