исповедник

Именка, машки род

Значење на исповедник:

Свештеник што води исповед. Таа го чекаше својот исповедник.

Множина: исповедници.

Изведени зборови:

  • исповеднички, прил. Зборуваше исповеднички.
  • исповеднички, прид. исповедничкиот Исповеднички глас.

Оригинални податоци:

исповедник, мн. исповедници м. Свештеник што води исповед. Таа го чекаше својот исповедник. ‖ исповеднички, исповедничкиот прид. Исповеднички глас. ‖ исповеднички прил. Зборуваше исповеднички.