капитулација
Само во еднина.
Значење на капитулација:
1. (воен.) Прекин на вооружена борба и предавање на непријателот, под услови што ги поставува тој како победник. Безусловна капитулација.
2. (прен.) Прекин, отстапување од понатамошна борба (во конфликт, кавга и сл. со некого); признавање на сопствената слабост, немоќ. Во таа дебата тој доживеа целосна капитулација.
Оригинални податоци:
капитулација (само едн.) ж. 1. (воен.) Прекин на вооружена борба и предавање на непријателот, под услови што ги поставува тој како победник. Безусловна капитулација. 2. (прен.) Прекин, отстапување од понатамошна борба (во конфликт, кавга и сл. со некого); признавање на сопствената слабост, немоќ. Во таа дебата тој доживеа целосна капитулација.
