Именка, машки род
1. Жичен музички инструмент; вид мала тамбура со четири жици.
2. (арх.) Дурбин.
Множина: карадузени.
карадузен, мн. карадузени м. 1. Жичен музички инструмент; вид мала тамбура со четири жици. 2. (арх.) Дурбин.
Барај по буква: