комбинатор
Значење на комбинатор:
1. Тој што прави комбинации, што умее да комбинира.
2. (разг., пејор.) Тој што е склон кон правење комбинации, сплетки, местења (во работата, во политичката дејност итн.) заради постигање некоја цел; комбинаторика 2.
Множина: комбинатори.
Оригинални податоци:
комбинатор, мн. комбинатори м. 1. Тој што прави комбинации, што умее да комбинира. 2. (разг., пејор.) Тој што е склон кон правење комбинации, сплетки, местења (во работата, во политичката дејност итн.) заради постигање некоја цел; сп. комбинаторика 2.
