непобитен
Значење на непобитен:
Што не може да се побие со спротивни докази. Непобитен доказ. Непобитно тврдење. Непобитна вистина.Членувана форма: непобитниот.
Изведени зборови:
- непобитно, прил. Непобитно докажана вина.
- непобитност, и. ж.
Оригинални податоци:
непобитен, непобитниот прид. Што не може да се побие со спротивни докази. Непобитен доказ. Непобитно тврдење. Непобитна вистина. ‖ непобитно прил. Непобитно докажана вина. ‖ непобитност ж.