непобитен

Придавка

Значење на непобитен:

Што не може да се побие со спротивни докази. Непобитен доказ. Непобитно тврдење. Непобитна вистина.

Членувана форма: непобитниот.

Изведени зборови:

  • непобитно, прил. Непобитно докажана вина.
  • непобитност, и. ж.

Оригинални податоци:

непобитен, непобитниот прид. Што не може да се побие со спротивни докази. Непобитен доказ. Непобитно тврдење. Непобитна вистина. ‖ непобитно прил. Непобитно докажана вина. ‖ непобитност ж.