неповторлив
Значење на неповторлив:
Што не се повторува, што не може да се повтори; единствен, исклучителен. Неповторлив успех. Неповторливи доживувања. Неповторлива појава.Членувана форма: неповторливиот.
Изведени зборови:
- неповторливост, и. ж.
Оригинални податоци:
неповторлив, неповторливиот прид. Што не се повторува, што не може да се повтори; единствен, исклучителен. Неповторлив успех. Неповторливи доживувања. Неповторлива појава. ‖ неповторливост ж.
