оспори

Глагол, свршен

Значење на оспори:

Прогласи за спорно, не се согласи со нешто, побие веродостојност на нешто. На младиот музичар му го оспоруваа талентот. Членовите на лигата не се согласуваат и ја оспоруваат одлуката на одборот.

Конјугација: оспорат.

Изведени зборови:

  • оспорува, глаг. несв. оспоруваат
  • оспорување, глаг. им. ср.

Оригинални податоци:

оспори, оспорат св. Прогласи за спорно, не се согласи со нешто, побие веродостојност на нешто. На младиот музичар му го оспоруваа талентот. Членовите на лигата не се согласуваат и ја оспоруваат одлуката на одборот. ǁ оспорува, оспоруваат несв. ǁ глаг. им. оспорување ср.