попустливост
Само во еднина.
Значење на попустливост:
1. Особина на тој што попушта, што е попустлив. Токму поради неговата благост и попустливост, сите му се обраќаа нему.
2. Попуштање. Во револуцијата нема полумерки и попустливост.
Оригинални податоци:
попустливост (само едн.) ж. 1. Особина на тој што попушта, што е попустлив. Токму поради неговата благост и попустливост, сите му се обраќаа нему. 2. Попуштање. Во револуцијата нема полумерки и попустливост.
