правнук
Значење на правнук:
1. Син на внук или внука. Бабите седеа пред порти и разговараа за своите внуци и правнуци.
2. (обично во мн.) Потомок, наследник. Го потроши семејното богатство и не остави ништо за правнуците.
Множина: правнуци, превнуци.
Алтернативно: превнук
Изведени зборови:
- правнука, и. ж. мн. правнуки -- превнука, мн. превнуки
- правнуче, и. ср. мн. правнучиња -- превнуче, мн. превнучиња дем.
Оригинални податоци:
правнук, мн. правнуци и превнук, мн. превнуци м. 1. Син на внук или внука. Бабите седеа пред порти и разговараа за своите внуци и правнуци. 2. (обично во мн.) Потомок, наследник. Го потроши семејното богатство и не остави ништо за правнуците. ‖ правнука, мн. правнуки / превнука, мн. превнуки ж. ‖ правнуче, мн. правнучиња / превнуче, мн. превнучиња ср. дем.
