предикат

Именка, машки род

Значење на предикат:

1. (грам.) Главен член во реченицата што се однесува на субјектот и што означува дејство, процес, состојба; прирок.

2. Во логиката ‒ тоа што се кажува за предметот во логичкиот суд. Субјектот и предикатот се меѓусебно поврзани.

Множина: предикати.

Изведени зборови:

  • предикатски, прид. предикатскиот сп. предикативен; предикативно.

Оригинални податоци:

предикат, мн. предикати м. 1. (грам.) Главен член во реченицата што се однесува на субјектот и што означува дејство, процес, состојба; прирок. 2. Во логиката ‒ тоа што се кажува за предметот во логичкиот суд. Субјектот и предикатот се меѓусебно поврзани. ‖ предикатски, предикатскиот прид. сп. предикативен; предикативно.