прибие
Значење на прибие:
1. (нар. поез.) Почне ненадејно да тепа, да удира.
2. Почне ненадејно да бие, да ѕвони. Вечерта прибија камбаните.
Конјугација: (ќе) прибиев , (ќе) прибиеја , (ќе) прибиел , прибив , прибиен, прибиј , прибија , прибијат , прибијте , прибил .
Оригинални податоци:
прибие, прибијат; прибиј, прибијте; прибив, прибија; прибил; (ќе) прибиев, (ќе) прибиеја; (ќе) прибиел; прибиен св. 1. (нар. поез.) Почне ненадејно да тепа, да удира. 2. Почне ненадејно да бие, да ѕвони. Вечерта прибија камбаните.
