пријател
Значење на пријател:
1. Лице поврзано со некого со заемна љубов, почит и доверба. Тој е мојот најдобар пријател. Ние сме стари пријатели од детството. Најдоа многу заедничко во своите интересирања и станаа големи пријатели. Личен пријател.
2. Познат, познајник. Излеговме сите роднини и пријатели да ги испратиме печалбарите. Вечерта излезе во кафеанчето за да се види со пријателите.
3. Приврзаник, поддржувач на некого или нешто. Партиски пријатели.
4. Љубител, покровител. Тој беше голем пријател на музиката. Како голем пријател на поезијата тој го поддржа фестивалот.
5. (прен.) Општо за нешто што се карактеризира со верност. Кучето е најдобар пријател на човекот.
6. (разг.) Љубовник. Таа имаше пријател кој одвреме-навреме ја посетуваше.
7. Лице блиско со некого преку заедничка работа или дејност. Деловен пријател.
8. Во фамилијарно или иронично обраќање кон непознато лице. Кажи бе пријател, може ли тоа така? Кај си бе, пријател?
Множина: пријатели.
Изведени зборови:
- пријателка, и. ж.
Фразеолошки израз / поговорка:
Пријателот се познава во нужда (посл.) Нека се живи пријателите – добро е да имаш пријатели што ќе помогнат.
Оригинални податоци:
пријател, мн. пријатели м. 1. Лице поврзано со некого со заемна љубов, почит и доверба. Тој е мојот најдобар пријател. Ние сме стари пријатели од детството. Најдоа многу заедничко во своите интересирања и станаа големи пријатели. Личен пријател. 2. Познат, познајник. Излеговме сите роднини и пријатели да ги испратиме печалбарите. Вечерта излезе во кафеанчето за да се види со пријателите. 3. Приврзаник, поддржувач на некого или нешто. Партиски пријатели. 4. Љубител, покровител. Тој беше голем пријател на музиката. Како голем пријател на поезијата тој го поддржа фестивалот. 5. (прен.) Општо за нешто што се карактеризира со верност. Кучето е најдобар пријател на човекот. 6. (разг.) Љубовник. Таа имаше пријател кој одвреме-навреме ја посетуваше. 7. Лице блиско со некого преку заедничка работа или дејност. Деловен пријател. 8. Во фамилијарно или иронично обраќање кон непознато лице. Кажи бе пријател, може ли тоа така? Кај си бе, пријател? ◊ Пријателот се познава во нужда (посл.) Нека се живи пријателите – добро е да имаш пријатели што ќе помогнат. ‖ пријателка, мн. пријателки ж.