прирече

Глагол, свршен

Значење на прирече:

Додаде нешто кон веќе речено, дорече, доискаже. Се обиде да прирече уште нешто. Мајката не дочека да прирече нешто.

Конјугација: (ќе) приречеа , (ќе) приречев , (ќе) приречел , прирекле , прирекоа , приреков , прирекол , приречат , приречен, приречете , приречи .

Изведени зборови:

  • приречува, глаг. несв. приречуваат

Оригинални податоци:

прирече, приречат; приречи, приречете; приреков, прирекоа; прирекол; прирекле; (ќе) приречев, (ќе) приречеа; (ќе) приречел; приречен св. Додаде нешто кон веќе речено, дорече, доискаже. Се обиде да прирече уште нешто. Мајката не дочека да прирече нешто. ‖ приречува, приречуваат несв.