привика

Значење на привика:

Викне одеднаш, ненадејно, свика; подвикне некому, прекори некого. Привикаа кутрите, ама никој не им дојде на помош. Сите привикаа да се одржи редот во чекалницата. Тој им привика на децата да слезат од јаболкницата. Му привика на човекот без причина.

Конјугација: привикаат.

Изведени зборови:

• привикува, глаг. несв. привикуваат
• привикување, глаг. им. ср.