сивее

Глагол, несвршен

Значење на сивее:

1. Прави нешто да стане сиво (небо, светлина). Мракот полека го сивееше небото. Маглата го сивееше денот.

2. Станува постепено сив. Беше попладне и небото кон југ сивееше.

Конјугација: сивеав , сивеаја , сивеал , сивеан, сивеат , сивеев , сивееја , сивеејќи , сивеел , сивеен , сивеј , сивејте .

Изведени зборови:

  • се ~ сивее, Се изделува со својата боја, се одразува сиво. Една сенка речиси незабележително се сивееше во лозјето. Над езерото се сивееше планински врв. Неговата силуета се сивееше долго по патот.
  • сивеење, глаг. им. ср.

Оригинални податоци:

сивее, сивеат; сивеј, сивејте; сивеев, сивееја; сивеел; сивеен; сивеејќи; сивеав, сивеаја; сивеал; сивеан несв. 1. Прави нешто да стане сиво (небо, светлина). Мракот полека го сивееше небото. Маглата го сивееше денот. 2. Станува постепено сив. Беше попладне и небото кон југ сивееше. ● се ~ Се изделува со својата боја, се одразува сиво. Една сенка речиси незабележително се сивееше во лозјето. Над езерото се сивееше планински врв. Неговата силуета се сивееше долго по патот. ‖ глаг. им. сивеење ср.