светлее

Глагол, несвршен

Значење на светлее:

1. Станува посветол. Косата со време му светлееше.

2. Се покажува со својата светла боја. Ѕвездите светлееја на ведрото небо. Во каминот светлееше еден пламен.

Конјугација: светлеав , светлеаја , светлеал , светлеан, светлеат , светлеев , светлееја , светлеејќи , светлеел , светлеен , светлеј , светлејте .

Изведени зборови:

  • светлеење, глаг. им. ср.

Оригинални податоци:

светлее, светлеат; светлеј, светлејте; светлеев, светлееја; светлеел; светлеен; светлеејќи; светлеав, светлеаја; светлеал; светлеан несв. 1. Станува посветол. Косата со време му светлееше. 2. Се покажува со својата светла боја. Ѕвездите светлееја на ведрото небо. Во каминот светлееше еден пламен. ‖ глаг. им. светлеење ср.