свика 1
Значење на свика:
1. Викне силно еднаш или одеднаш. Тој најпосле свика по келнерот да донесе нешто и да ги почести момчињата. Свикав, свесен дека постапувам како дете.
2. Искара некого. Таа им свика на децата да си легнат. Детето му свика на кучето и тоа мирно се повлече.
Конјугација: свикаат.
Изведени зборови:
- свикува, глаг. несв. свикуваат
- свикување, глаг. им. ср. свикување, PLUR_свикувања По неколку свикувања, децата избегаа.
Оригинални податоци:
свика1, свикаат св. 1. Викне силно еднаш или одеднаш. Тој најпосле свика по келнерот да донесе нешто и да ги почести момчињата. Свикав, свесен дека постапувам како дете. 2. Искара некого. Таа им свика на децата да си легнат. Детето му свика на кучето и тоа мирно се повлече. ‖ свикува, свикуваат несв. ‖ глаг. им. свикување, мн. свикувања ср. По неколку свикувања, децата избегаа.
