свирка

Глагол, несвршен

Значење на свирка:

Свири по малку со уста или на инструмент со прекини. Оди тој и си свирка. Публиката свиркаше со негодување. Тој свиркаше некаква своја мелодија. Неколку момчиња ѝ свиркаа на една млада девојка.

Конјугација: свиркаат.

Изведени зборови:

  • свиркање, глаг. им. ср.

Оригинални податоци:

свирка, свиркаат несв. Свири по малку со уста или на инструмент со прекини. Оди тој и си свирка. Публиката свиркаше со негодување. Тој свиркаше некаква своја мелодија. Неколку момчиња ѝ свиркаа на една млада девојка. ‖ глаг. им. свиркање ср.