свирне
Значење на свирне:
1. Произведе еднократно краток тон, звук на музички инструмент, со уста, со свирка и сл. Саксофонистот пред да почне да свири, за проба свирна неколку пати. Судијата свирна со свирчето и го означи крајот на натпреварот. Тој трипати силно свирна и неговиот другар веднаш истрча.
2. Произведе звук во лет, профрчи. Каменот свирна низ воздухот и длабоко се закопа во земјата. Еден куршум му свирна блиску до увото, но за среќа го промаши. Камшикот остро свирна и исплуска во воздухот.
3. (прен., разг.) Нанесе силен удар некому. Му свирна една шлаканица. Кога му свирна една клоца, го преврте. Ќе ти свирнам една.
Конјугација: (ќе) свирнеа , (ќе) свирнев , (ќе) свирнел, свирнаа , свирнав , свирнал , свирнат , свирнат , свирнете , свирни .
Изведени зборови:
- свирнува, глаг. повт. свирнуваат
- свирнување, глаг. им. ср.
Фразеолошки израз / поговорка:
Му го свирна (за куршум) ‒ го уби.
Оригинални податоци:
свирне, свирнат; свирни, свирнете; свирнав, свирнаа; свирнал; свирнат; (ќе) свирнев, (ќе) свирнеа; (ќе) свирнел св. 1. Произведе еднократно краток тон, звук на музички инструмент, со уста, со свирка и сл. Саксофонистот пред да почне да свири, за проба свирна неколку пати. Судијата свирна со свирчето и го означи крајот на натпреварот. Тој трипати силно свирна и неговиот другар веднаш истрча. 2. Произведе звук во лет, профрчи. Каменот свирна низ воздухот и длабоко се закопа во земјата. Еден куршум му свирна блиску до увото, но за среќа го промаши. Камшикот остро свирна и исплуска во воздухот. 3. (прен., разг.) Нанесе силен удар некому. Му свирна една шлаканица. Кога му свирна една клоца, го преврте. Ќе ти свирнам една. ◊ Му го свирна (за куршум) ‒ го уби. ‖ свирнува, свирнуваат повт. ‖ глаг. им. свирнување ср.
