свршеник
Значење на свршеник:
1. Момче што направило, договорило свршувачка, што е свршено. Свршеникот ја чекаше шест месеци.
2. (само мн.) Момче и девојка што се свршиле еден за друг, свршенички пар. Свршениците изгледаа многу среќно.
Множина: свршеници.
Изведени зборови:
- свршеница, и. ж. мн. свршеници -- свршеничка, мн. свршенички
Оригинални податоци:
свршеник, мн. свршеници м. 1. Момче што направило, договорило свршувачка, што е свршено. Свршеникот ја чекаше шест месеци. 2. (само мн.) Момче и девојка што се свршиле еден за друг, свршенички пар. Свршениците изгледаа многу среќно. ‖ свршеница, мн. свршеници / свршеничка, мн. свршенички ж.