свршеник

Именка, машки род

Значење на свршеник:

1. Момче што направило, договорило свршувачка, што е свршено. Свршеникот ја чекаше шест месеци.

2. (само мн.) Момче и девојка што се свршиле еден за друг, свршенички пар. Свршениците изгледаа многу среќно.

Множина: свршеници.

Изведени зборови:

  • свршеница, и. ж. мн. свршеници -- свршеничка, мн. свршенички

Оригинални податоци:

свршеник, мн. свршеници м. 1. Момче што направило, договорило свршувачка, што е свршено. Свршеникот ја чекаше шест месеци. 2. (само мн.) Момче и девојка што се свршиле еден за друг, свршенички пар. Свршениците изгледаа многу среќно. ‖ свршеница, мн. свршеници / свршеничка, мн. свршенички ж.