вкове

Глагол, свршен

Значење на вкове:

1. Со ковење втера, закове клинец и сл. во тврд предмет.

2. (прен.) Впери, насочи, задржи на едно сместо. Го вкова погледот во една точка.

3. Вкочани, здрви. Мразот ги вкова реките и езерата.

Коњугација: вковаа , вковав , вковал , вкован , вковат , вковете , вкови , (ќе) вковеа , (ќе) вковев , (ќе) вковел.

Изведени зборови:

  • вковување, глаг. им. ср.
  • се ~ вкове, Се вкочани, се здрви. Стравот го вкова на едно место.
  • (се) вковува, глаг. несв. (се) вковуваат

Оригинални податоци:

вкове, вковат; вкови, вковете; вковав, вковаа; вковал; вкован; (ќе) вковев, (ќе) вковеа; (ќе) вковел св. 1. Со ковење втера, закове клинец и сл. во тврд предмет. 2. (прен.) Впери, насочи, задржи на едно сместо. Го вкова погледот во една точка. 3. Вкочани, здрви. Мразот ги вкова реките и езерата. ● се ~ Се вкочани, се здрви. Стравот го вкова на едно место. ǁ (се) вковува, (се) вковуваат несв. ǁ глаг. им. вковување ср.