струга | ж.

Ток, бразда, речно корито.

Струга | ж.

Град во Македонија.

струга | несв.

стругач | м.

Оној што струже обработувајќи нешто со тругање.

стругар | м.

Занаетчија кој со помош на струг изработува предмети од дрво, тој што работи на струг; столар; работник во стругара.

стругало | ср.

Алатка за стружење.

стругала

Зборот е поврзан со:

заструга | св.

стругаат

Зборот е поврзан со:

струган

Зборот е поврзан со: