каракуш | м.

Коскен израсток на скочниот зглоб од задната нога или на колено од коњ и заболување што го предизвикува тој израсток; мртва коска.

Каракум | м.

Пустина во Средна Азија.

каракул | м.

Вид овца со црно, виткано влакно; скапоцено црно, јагнешко крзно; астраган.

Арабија | ж.

стопаре | ср.

Половина динар, педест пари.

будоари

Зборот е поврзан со:

паничар | м.

Тој што лесно се избезумува од страв.

папучар | м.

Маж што покажува слепа послушност кон сопругата.

артизам | м.

Стремеж во уметноста за искористување на сите стилски и технички средства за создавање врвно уметничко дело; висока уметност. Неговата уметност иако се одликуваше со артизам, беше ценета од публиката.

стражар | м.

Лице што чува стража, што врши стражарска служба. Стражарите ноќеска убиле една жена. Пред зградата стоеше униформиран стражар. Стражарот викна: Стој!