фиука | несв.

Прави фиук; се движи правејќи фиук; фрчи. Ветрот фиука. Косата фиука.

опаку | прил.

Откај опачината, превртено; наопаку. Писмото беше превртено опаку.

омачи | св.

За мачка – донесе на свет, роди мачиња. Мачката омачи шарени мачиња.

оплак | м.

хефта | ж.

Метални делови што се ставаат во хефталката и со кои се хефта.

хефта | несв.

Спојува, прицврстува листови хартија; закопчува.

дипла | ж.

Набор, фалта (на здолниште). Надолу паѓаше во богати дипли. Скутник од три дипли.

лигав | прид.

Што испушта лига или е покриен со лига. Лигав полжав. Лигава ципа. Лигави муцки.

омали | св.

премали.

лепра | ж.

Кожна заразна болест при која кожата се лупи и на неа се отвораат живи рани. Лицето ѝ беше изедено од лепра.