давеник | м.

Лице што се дави или што се удавило во вода.

дави | несв.

Насилно сопира нечие дишење, стега за врат; задушува. Тие луѓе пукаат, колат, дават, уништуваат без милост и разум.

давија | ж.

Тужба, жалба, парница. Ќе правам давија дури до царот.

давлив | прид.

За овошје – што е плоден.

даволи (се) | несв.

Се бори, се гушка во игра, во смеа. Девојчињата го даволеа таткото, се смееја.

даволка се | несв.

дага | ж.

Штица за бочва. Даги од каца.

даговит | прид.

Што има даги, што е со даги. Даговит камен. Даговита земја.

дада | ж.

Назив за сестра; сестричка. Има дада и батко. Дада сум на две помали сестрички.

дадаизам | м.

Модернистички правец во уметноста во дваесеттите години на 20 век.