коњаче | ср.

коњик | м.

коњица | ж.

Род војска на коњи. Коњицата го сардисува селото.

коњиште | ср.

Аугументатив и пејоратив од коњ.

коњоводач | м.

Коњоводачот ги водеше коњите по браздата.

коњоводец | м.

Војник што ги води коњите и се грижи за нив. Првин беше коњоводец, па пушкомитралезец.

коњогојство | ср.

коњокрадец | м.

Крадец на коњи. Коњокрадците со пленот бегаа во планините.

коњопотковица | ж.

Коњска потковица.

коњопој | м.

Високи столици покрај шанк во угостителски објект.