кркотница | ж.

Силно, гласно смеење. Во собата се слушаа кркотници.

кр-кр-кр | изв.

За подражавање на смеење. Кр-кр-кр, – се смееше со засипнат глас.

кркуш | прил.

кркушка | ж.

(бот.) Вид репка; Helianthus tuberosus.

кркче | ср.

крла | несв.

Ниша, лула некого (обично дете). Песни Јорданка пееше и дете в крошни крлаше.

крлави се | несв.

Заздравува, закрепнува.

крлеж | м.

(зоол.) Вид паразит што живее на кожата на човекот и на разни животни и што може да пренесе зараза. Ixodes ricinus. Кучето имаше крлежи.

крлетка | ж.

крлик | м.