аџија | м.

Човек што бил на поклонение во светите места, Мека за муслиманите и Ерусалим за христијаните.

хаџија | м.

Тој што бил на поклонение на светите места - Ерусалим за христијаните и Мека за муслиманите;

ораџија | м.

Играч на оро, вешт во играње оро. Ораџиите друго и не ги интересира на панаѓурот, освен орото.

абаџија | м.

Лице што шие алишта од аба. Дуќанот на абаџијата е затворен.

алваџија | м.

Лице што произведува или што продава алва.

илјаџија | м.

кираџија | м.

(арх.) Тој што врши превоз на стока и луѓе со кола, коњ и сл. Ги немаше старите кираџии што донесуваа малечки порачки од градот.

бојаџија | м.

Занаетчија што се занимава со боење на разни материјали, најчесто текстил. Во чаршијата остана само еден бојаџија.

бозаџија | м.

Произведувач и продавач на боза.

бељаџија | м.

Тој што прави беља. Малечок е, ама голем бељаџија.