вршач | м.

Тој што врши жито.

шајка ¹ | ж.

Долгнавест предмет (од метал или од дрво) со една заоблена страна (глава) и една остра (врв) што служи за поврзување; клинец. Тегла полна со мали шајки. Дрвени шајки. Голема шајка.

шајка ² | ж.

Чамец, мал воен брод со весла. Војниците со шајки ја минаа реката.

шарка ¹ | ж.

Реска, цртка, линија, црта на некој предмет или на нешто. Шарките на ѕидот создаваат единство од топли бои. Две шарки парај – црвена и црна. Имаше една шарка на кошулата. Геометриски шарки. Авионот оставаше долга, бела шарка на небото.

шинат | прид.

Што има повреден, извртен, истегнат, изместен, свиткан зглоб или тетива. Шината рака. Шинати нозе. Шинат врат. Шината половина.

џурка | несв.

колва | несв.

џувап | м.

џевап | м.

Одговор. Даде џевап.

џгура | несв.

Оди не гледајќи каде и како. Џгура по темницата.