врзан | прид.

Што е ограничен, што е оневозможен слободно да дејствува. Човек врзан со окови. Врзано куче. Робје врзани. Врзан за работата.

налеп | м.

Болест кај растенијата.

џевап | м.

Одговор. Даде џевап.

џвака | несв.

Ситни, дроби со заби и размекнува храна и др. Го извади парчето леб и почна да џвака. Џвака тутун. Џвака мастика.

чунка | ж.

Едно вретено преѓа. Жената испрела една чунка.

џвало | ср.

Уста на ѕвер.

чумба | м.

накит | м.

Украсен предмет што се носи на некој дел од телото (прстен, обетки, ѓердан и др.). Скапоцен накит. Златен накит. Кутија за накит.

накај | предл.

Пространствено значење – насока на глаголското дејство. Одејќи накај Вардар се сретнавме со новиот директор. Тајниот излез води накај катакомбите.

налои | св.

Намачка со лој.