кокар | м.

опипа | св.

Пипне, допре со прсти нешто; пипа. Ги опипа џебовите.

лупка | несв.

Удира, тропа по малку. Лупка со играчката по подот.

Палау | ср.

Островска држава во западниот дел на Тихиот Океан, дел од Микронезија.

луњав | прид.

Што има луња (за време); бурен.

палеж | м.

Тоа што гори; пожар. Злонамерен палеж. Палеж и пепел. По сушата идат палежи.

опира | несв.

кенар | м.

Вид подебел памучен конец со кој се везе платното за да зајакне.

џарне | св.

џбара | несв.

Бара, допира потамина. Залудно џбарав во темнината. Нервозно џбара во џебовите.