зборувач | м.

Тој што зборува; говорител. Роден зборувач. Став на зборувачот. Зборувачот самиот избира со какви средства ќе ја искаже својата мисла.

боравица | ж.

Мешаница. Во таа боравица не се знаеше кој јаде, кој пие.

зборовен | прид.

Што се однесува на збор, што е составен од зборови; лексички. Зборовен фонд. Зборовно богатство на јазикот. Зборовни групи.

Абориџин | м.

Домородец од австралискиот континент.

зборлија | прид.

борчлија | прид.

прид. Што е заборчен, што должи некому пари. Борчлија човек.

зборлест | прид.

збори се | св.

Почне да се бори;

брборење | глаг. им. ср.

Зборот е поврзан со:

дозборат

Зборот е поврзан со: