пророк | м.

(рел.) Во различни религии ‒ толкувач на божјата волја. Библиски пророци. Лажни пророци.

пороит | прид.

дворог | прид.

Што има два рога. Дворога вила. Дворог стап.

пороже | ср.

Јаже со кое говедото, добитокот се врзува за роговите.

порожи | св.

Врзе говедо за роговите со пороже.

порода | ж.

За животни – раса, сој. Запре пајтон, со чифт јаки коњи, од арапска порода.

Морони | ср.

Главен град на Комори.

заорок | м.

Прва бразда во орањето. Само што го заврши заорокот, коњот застана.

оросен | прид.

Што е со капки роса, пот и сл. Оросено чело.

породи | св.

Укаже помош при раѓање. Бабицата ја породи.