петел | м.

Домашна птица со шарени перје и подолга опашка, мажјак од кокошка што се одгледува заради оплодување. Петел и кокошка. Црвен петел на буниште. Закукурига петел.

петелка | ж.

илика илица.

петелот

Зборот е поврзан со:

петелки

Зборот е поврзан со:

петелење | глаг. им. ср.

Зборот е поврзан со:

петели се | несв.

Се сили, се прави важен. Тој се петелеше на седлото од коњот. Невкусно се шегуваат, се петелат и се прават јунаци.

се петелат

Зборот е поврзан со:

испетели се | св.

Се направи важен, покаже сила; се.

попетели се | св.

се испетелат

Зборот е поврзан со: