попречи | св.

Спречи некого во намерите; стане пречка, оневозможи нешто да се изврши. Тој не ќе ги попречи нејзините деца да одат на училиште. Дождовите попречија да се собере од нивата житото. Сепак тој може да ни попречи и сите планови да ни се изјаловат.

попроси ² | св.

Побара за жена; запроси.

попарка | св.

поповче | ср.

Попово дете.

поплочи | св.

Покрие, обложи со плочки. Оваа година ќе се поплочи шеталиштето во градот. Тој го поплочи подот во ходникот.

поплука | св.

Плука малку, некое време. Тој сакаше да поплука, ама плунка не му излезе од уста.

попошти | св.

Пошти малку, некое време.

попрвин | прил.

Прво, пред сѐ; најпрвин. Попрвин кажете ми зошто сте дојдени.

попадне | св.

(книж.) Се најде на некакво место, во некаква ситуација. Се чудеше како можело ковчежето да попадне во наши раце. Таа беше попаднала во некаков тивок очај.

попреде | св.

Преде малку, некое време. Старицата седна малку да попреде.