Резултати за пребарувањето: прч
прч | м.
Јарец.
прчи | несв.
Подава нанапред, истакнува некој дел од телото (усни, гради; кај животно: муцка, опашка). Девојчето силно ги прчеше усните кон огледалото.
прче | и. ср.
Зборот е поврзан со:
прчла | ж.
Таа што се прчи, се прави важна; Таа беше голема прчла.
опрчи | св.
(дијал.) Подигне, напрчи нос, уста, опашка; напрчи.
прчко | м.
Фалбаџија.
прчка | несв.
Растура, дига прашина, прави неред. Само прчка по собата.
прчат
Зборот е поврзан со:
прчка | и. ж.
Зборот е поврзан со:
прчки
Зборот е поврзан со:
