Резултати за пребарувањето: смеа
смеа | ж.
(само едн.) Изразување на добро расположение, чувство на среќа, задоволство, радост, веселост со испрекинати карактеристични звуци и мимика на лицето и усните. Од училницата се слушаше смеа. Заразна смеа. Ѕвонлива смеа. Гргорлива смеа.
насмеа | прил.
На смешен начин. Насмеа кажаната вистина полесно се прифаќа. По секој потег придаваше нешто насмеа, зашто за него шаховската игра беше претстава. Тоа што ми го кажа насмеа било вистина.
смеат
Зборот е поврзан со:
смеат
Зборот е поврзан со:
смеан
Зборот е поврзан со:
насмеан | прид.
Што има насмевка на лицето. Насмеано лице. Насмеано дете.
смеачка | ж.
Смеа, смеење.
смеав
Зборот е поврзан со:
расмеан | прид.
Што е насмеан, радосен, расположен во поголема мера. Расмеани лица. Расмеани деца.
исмеат
Зборот е поврзан со:
