сонант | м.

Еден од гласовите што се по звучност меѓу самогласките и согласките р, л, љ, м, н, њ, ј, од кои р може да образува слог (крвта, ис-тр-ча, пре-кр-ши).

сонанти

Зборот е поврзан со:

сонантен | прид.

Што се однесува на сонант

сонантски

Зборот е поврзан со:

консонант | м.

Изговара вокали и консонанти.

сонантски | прид.

Зборот е поврзан со:

консонанти

Зборот е поврзан со:

дисонантен | прид.

Што не е усогласен. Дисонантен звук. Дисонантни ставови.

консонантен | прид.

сонантниот

Зборот е поврзан со: