умодавец | м.

Тој што дава ум на другите, што се прави многу паметен.

неумолив | прид.

Што не може да се придобие со молење, да се измоли за нешто. Неумолив судија. неумолив раководител.

неумешен | прид.

Што не е умешен, што не умее; невешт. Неумешен во работата.

умоболен | прид.

Душевно болен. Умоболните ги праќале во манастир.

делувиум | м.

Нанос во подножјето на падини што настанал со миење на ситни честици земја и камења. Смолничав делувиум.

умнотија | ж.

Умност, памет, мудрост. Личнотија и умнотија колку да сакаш.

неумесен | прид.

Што не е умесен, што не е на место, што не одговара, што не е соодветен. Неумесен предлог. Неумесно барање.

пумпички

Зборот е поврзан со:

шумарник | м.

умножлив | прид.

Што може да се намножи.