завратник | м.

Удар по вратот. Му удри еден завратник.

завратница | ж.

заврбува | св.

заврви | св.

Почне да врви; Околу ридот заврвија војници. По патот заврвија децата од училиште. Заврвија годините како вода.

заврвчи се | св.

Почне да се врвчи. Тие се заврвчија еден по еден како овци.

завргали се | св.

Почне да се вргали, да се џари; се

завре | св.

Скрие, пикне, вовлече нешто некаде, вовре. Ја завре главата под перница и почна да плаче.

завреви | св.

Почне да вреви. Тој завреви силно и ги покани на трпеза. Сите завревија во еден глас.

заврека | св.

За коза – почне да врека. Козата се исплаши и заврека.

завреска | св.

Почне да вреска; Детето падна и завреска на цел глас. Двете жени силно заврескаа.