закрвавен | прид.

Што е вцрвенет од крв, крвјосан. Закрвавени очи.

закрвави | св.

Почне да крвави. Раната повторно закрвави.

закрви се | св.

Се скара, се раскара до крв. Тие се закрвија за неколку ниви.

закрди | св.

Одведе добиток на пладнување. Овчарот го закрдил стадото под дабот.

закрева се | несв.

закрежи (се) | св.

закрека | св.

За жаба – почне да крека. Од барата закрекаа жаби.

закрене се | св.

Тргне на пат со определена намера, по определена работа, задача. Се закренал по сите роднини да ги кани на свадба.

закрепа | ж.

закрепи | св.

Придржи, за извесно време, некого или нешто да не падне. При излегување од колата возачот го закрепи старецот. Тие ја закрепија вратата што се скрши да не падне.