бељаџија | м.
Тој што прави беља. Малечок е, ама голем бељаџија.
беќар | м.
Неженет човек, момче, ерген. Стар беќар. Селски беќар. Двајца беќари.
беќарство | ср.
Период на животот што се минува како беќар. Младо беќарство.
беќарува | несв.
Оди беќар, ергенува. Тој уште беќарува.
беќарштина | ж.
беџ | м.
Значка, обележје. Голем беџ. Беџ со натпис. Повеќе беџови. Два беџа.
би | чест.
Формообразувачка, за образување можен начин (потенцијал). Тој би викнал, би зборувал. Тие би останале.
би | св.
Стана, се случи. И би светлост. Би свадба и помина.
би- | претс.
Претставка во зборови од туѓо потекло со значење два, на пр.: биполарен, билингвален, бигамија, бинокл.
библиограф | м.
Составувач на библиографија. Научен библиограф. Личен библиограф.
