доизучи | св.
Изучи до крај некоја дејност, училиште, степен на образование. Чиракот го доизучи ковачкиот занает кај друг мајстор.
доизѕида | св.
Изѕида до крај, сосема.
доизјаснетост | ж.
Состојба на изјаснување до крај, целосно.
доизјасни | св.
Изјасни нешто сосема, до крај. Тој се обидува да го доизјасни изворното дело со детали.
доизџвака | св.
Изџвака убаво, доволно.
доилка | ж.
Жена што дои свое дете. Доилката ја крена главата од своето дете.
доима | св.
Престане да има, снема. Имав што имав и ... доимав.
доисели | св.
Исели сосема, до крај.
доисече | св.
Исече сѐ што треба, до крај.
доискаже | св.
Искаже сѐ, разјасни до крај. По ручекот, тој ја доискажа почнатата мисла.
