клинка | несв.
Оди бавно, се влече; се ниша при одењето, се клацка, оди нерамно (обично за коњ, магаре и сл.). Пред него клинка магарето натоварено со плочи.
клинкачка | ж.
Вид оро.
клинови | и.
клиновиден | прид.
клинорога | ж.
Коза што има еден прав и еден крив рог.
клинч | м.
(спорт.) Положба во која боксерот се потпира или го држи противникот за да го спречи задавањето на удари.
клинчар | м.
Тој што изработува клинци.
клинчарница | ж.
Работилница за изработка на клинци; продавница во која се продаваат клинци.
клинчест | прид.
клинчи | несв.
Седи без работа, безделничи. По цел ден клинчи во меана.
