кобел | м.
Дрвен сад со долгнавесто дно за чување вода, млеко, кајмак и др.
кобен | прид.
Што носи, што предизвикува зло, несреќа; што навестува несреќа, зло. Кобен час. Кобна вест. Кобна судбина. Кобни претчувства.
кобец | м.
Вид птица грабливка; Accipiter nisus.
коби | несв.
Насетува, навестува некакво зло, несреќа. Тишината на куќната самотија кобеше немир и неизвесност.
кобила | ж.
Женка на коњ. По падината галопираше брзонога кобила.
кобилар | м.
Тој што одгледува, што чува кобили.
кобилешки | прид.
Што е од кобила. Кобилешко млеко
кобилица | ж.
(анат.) Градна коска кај кокошки и други птици.
коблица | ж.
кобник | м.
Тој што насетува, претчувствува несреќа.
