кокетира | св. и несв.
Изрази, изразува стремеж, настојува да се допадне некому, да привлече нечие внимание. Момите враќајќи се од вода кокетираа со ергените.
кокетка | ж.
Има девојки кокетки кои вложуваат сè за да освојат маж.
кокетство | ср.
Особина на тој што е кокетен, кокетерија.
кокиче | ср.
Првото пролетно цвеќе, со бели цетови во вид на ѕвонче; Galanthus nivalis.
коклица | ж.
Стол без наслон.
коклиш | м.
Магарешка кашлица;
коко | ср.
Во детскиот говор:
коковче | ср.
коколи се | несв.
кокона | ж.
(разг.) Дотерана, нагиздена жена, госпоѓа. Ја видовте ли што кокона е!
