колхоз | м.
Колективно селско стопанство, селска работна задруга во Советскиот Сојуз.
колхозен | прид.
Што се однесува, што припаѓа на колхоз.
колхозник | м.
Тој што работи во колхоз.
колце | ср.
Дем од коло 2. Тркало.
колцина | прил.
колчак | м.
Вез опшиен со гајтан. Беше еден опнат, средна доба човек, со колчаци по колениците на бечвите.
колче | ср.
Дем. од кол.
колчишта | и.
Необработени влакна од коноп и лен.
колџија | м.
Чувар на државен имот; даночник. Пет-шест души колџии ги чуваа сите шуми. Ги честеше дебело разните колџии.
кома 1 | ж.
(мед.) Состојба на длабока, долготрајна несвестица. По несреќата старецот падна во кома. Животното се тресе по будењето од кома.
