конспирација | ж.
Заговор, тајно организирање, работа во тајност. Не чини пред наши луѓе толкава конспирација.
конспирира | св. и несв.
Направи, прави заговор, земе, зема учество во конспирација. Ја конспирира својата мисија.
константа | ж.
Постојана, непроменлива величина.
константен | прид.
Постојан, непроменлив. Константна состојба. Константен интерес.
Константинопол | м.
Древното име на денешен Истанбул, од византискиот период.
Констанца | ж.
Пристаништен град во Романија.
констатација | ж.
Тоа што е констатирано, утврдена вистина, заклучок.
констатира | св. и несв.
Утврди, утврдува фактичка состојба на нешто; установи, установува. Констатиравме правилно финансиско работење. Лекарите констатираа тумор.
констелација | ж.
(астр.) Меѓусебна положба на ѕвездите; соѕвездие.
констипација | ж.
Запек, опстипација.
